Zamczysko na stokach Łysiny

Na południowych stokach Łysina w paśmie Beskidu Małego znajdują się efektowne formacje skalne zwane Zamczyskiem. To jedno z ciekawszych, choć wciąż mało znanych miejsc w tej części gór - ukryte w lesie, nieco na uboczu głównych szlaków turystycznych.

Zamczysko tworzy zespół wychodni piaskowca, zbudowanych z odpornych na erozję warstw fliszu karpackiego. Skały przybierają postać ambon, baszt i urwistych ścian o wysokości dochodzącej do kilku metrów. Ich kształty - ostre krawędzie, pionowe spękania i blokowe struktury - sprawiają wrażenie ruin dawnej warowni, stąd zapewne wzięła się nazwa miejsca. W wyobraźni nietrudno dostrzec tu „mury”, „wieże” czy „bramy” skalnego zamku.

Proces powstawania formacji był długotrwały i związany z wietrzeniem oraz erozją wodną. Miększe warstwy skalne ulegały stopniowemu niszczeniu, natomiast twardsze partie piaskowca pozostały jako samotne ostańce. W niektórych miejscach widoczne są charakterystyczne szczeliny i nisze, powstałe wzdłuż naturalnych spękań skał.

Jedną z najciekawszych osobliwości Zamczyska jest tzw. jaskinia lodowa - niewielka szczelina skalna o specyficznym mikroklimacie. W jej wnętrzu przez długi czas, niekiedy nawet do późnej wiosny, utrzymuje się lód oraz niska temperatura. Zjawisko to wynika z ograniczonego dostępu światła słonecznego i gromadzenia się chłodnego powietrza w zagłębieniu skalnym. Choć jaskinia ma niewielkie rozmiary, stanowi interesujący przykład lokalnych warunków mikroklimatycznych typowych dla niektórych partii Beskidów.

Zamczysko otacza gęsty las bukowo-świerkowy, który nadaje temu miejscu nieco tajemniczy charakter. Wiosną i latem skały niemal znikają w zieleni, jesienią natomiast - gdy liście opadają - wyraźnie odsłaniają swoje monumentalne kształty. To także dobre miejsce widokowe: pomiędzy drzewami można dostrzec fragmenty dolin i przeciwległych grzbietów Beskidu Małego.

Choć Zamczysko nie jest tak znane jak inne beskidzkie atrakcje, stanowi interesujący cel krótkiej wycieczki dla miłośników przyrody, geologii i mniej uczęszczanych zakątków gór. To przykład, jak wiele nieoczywistych i malowniczych miejsc kryją w sobie stoki Łysiny.

1/1

Krzysztof Haase

Krzysztof Haase – Ślązak z pochodzenia, który w sercu zawsze nosił dwie miłości – do gór oraz do fotografii pejzażowej. Kilkanaście lat temu zamieszkał na Żywiecczyźnie, która pozwala mu w pełni realizować swoje pasje. Wynikiem tego są publikacje książkowe, prasowe i wystawy, gdzie znalazły się prace tego autora. Krzysztof – z czego jest niezmiernie dumny – miał okazję poprowadzić również kilka edycji warsztatów fotograficznych dla młodych adeptów tej pięknej sztuki postrzegania świata. Autor ten stara się ukazywać mało znane zakątki Beskidów, gdzie zazwyczaj turyści nie trafiają. Jego mottem są słowa: „każda góra to królowa”. Prace Krzysztofa cechuje duża wrażliwość na barwy i światło występujące w przyrodzie. Dlatego też w górach najłatwiej spotkać go, gdy maszeruje z aparatem w nocy przez las, aby uchwycić na zdjęciach pierwsze promienie budzącego się dnia.